Тие се заднојазични, меконепчани, високи фонеми. При нивниот изговор коренот на јазикот е подигнат наназд и нагоре и прави преграда со мекото непце. Врвот на јазикот е повлечен од забите и свртен надолу.Подјазичната ресичка (френулумот) не се гледа. Воздушната струја се чува до моментот на изговарот. Во моментот на изговорот кај преградата од задниот дел на јазикот и мекото непце се создава благо пукање. Двете фонеми имаат исто место и начин на изговор. Единствена разлика се јавува на релацијата незвучност-звучност. Фонемата К е незвучна, а Г е звучна.

Артикулација: Артикулацијата на гласот Г е слична како и на гласот К, освен што овој глас Г е звучен

Корекција: Корекцијата на овој глас е исто како на гласот К. Место од Г тука се тргнува од звучниот глас Д. Постапката е потполна иста.

Вежби за усвојување и примена на гласот Г

• Гулабот гуга: Гу-гу-гу!
• Гавранот грачи: Га –га-га!
• Гуската вика: Га-га-га!

Иницијална положба

 

Меѓувокална положба

 

1. Горан ја шета догата.
2. Гаго се гледа во огледало.
3. Гулабот лета горе на небото.
4. Гоце е многу горд.
5. Гостинот донесе гурабии.
6. Гоца се вози во гондола.
7. Гуги многу сака да се гушка.
8. Гого има голема глава.
9. Глушецот глода.
10. Во големиот двор има гуска и гавран.

Градината на дедо

Дедо градина копа кромитче – лукче сади
и зелка со големи глави
во неа ќе се роди.

Вреден е дедо
ги залева вода
ги храни со ѓубре
од белата коза.

Се е подредено
во вистински строј
и се се родило
во голем број.

Градината е како пазар
се што баба бара
дедо носи
без да даде ниту една пара.