Гласот Ф се формира при следната положба на говорните органи: долната усна малку е повлечена на внатре, додека горната е малку издигната, горните секачи малку ја допираат ивицата на долната усна, оставајќи многу тесен отвор низ кој воздухот струи и создава звук типичен за овој глас, мекото непце е подигнато и го спречува протокот на воздухот низ носот, гласниците се оддалечени и не треперат. Гласот „Ф“ е безвучен и спаѓа во фрикативите.

Присутни се следните недостатоци:

1. неизговарање на гласот
2. неправилно изговарање
3. замена со гласот В

Првата и втората неправилност се предизвикани од дефект на долната усна (парализа), неправилности во забите и загризот.

На детето му се покажува положбата на говорните органи за изговор на гласот и му се кажува да дува. Струењето на издуваниот воздух се чувствува подолго на горната страна од дланката. Ако детето потешко ја воочува положбата и работата на говорните органи, се користи огледало (изведување на артикулацијата пред огледало) евентуално користење на сонда за создавање на тесен отвор помеѓу забите и усните (понекогаш детето со забите ја стега долната усна и потоплно го спречува протокот на воздух и формирањето на гласот). Кога изговара „В“ наместо „Ф“ се работи за дете со недоволно развиен фонематски слух или со слабо акустично внимание. Потребно е да да се вежба изговар на овие два гласа: ф-в, в-ф, слоговите фа- ва, аф- ав, фо – во, потоа во зборови фес- вез, фино- вино и сл.